• 0 โหวต - 0 เฉลี่ย
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ขอแนะนำแฟนคลับ “อนาคตใหม่ “ ที่น่าจะอายุมากที่สุดคือ 91 ขวบ...

#1
ขอแนะนำแฟนคลับ “อนาคตใหม่ “ ที่น่าจะอายุมากที่สุดคือ 91 ขวบ...


ยังเดินเหินคล่องแคล่ว...ไปไหนมาไหนเองได้....

ผมรู้จักยายคนนี้มาหลายปีแล้ว...ครั้งแรกที่เจอแกเมื่อเดือน ก.ค. ปี 2010 เมื่อครั้งไปงานปราศรัยพรรคเพื่อไทยที่จตุจักรลำพูนเมื่อได้พบและพูดคุยกับแก ก็รู้สึกว่าถูกคอถูกอัธยาศัยและก็ได้คบหาไปมาหาสู่นับถือยายเหมือนแม่เหมือนญาติเลย..

ผมได้เขียนเรื่องราวของแกเมื่อเดือน ก.ย. 2011 ซึ่งผมได้เอามาโพสต์ไว้ต่อท้ายกระทู้นี้ หากใครสนใจที่จะไปคลิกอ่านก็เชิญนะครับ..โดยตั้งชื่อให้แกว่า..ยายบุญรัตน์ ณ หางดง(บ้านแกอยู่หางดง)

[Image: YDG8ICO.jpg]

เมื่อสองวันที่ผ่านมาผมมีธุระไปแถวหางดงก็เลยแวะเยี่ยมแกเพื่อที่จะชวนแกมานอนที่บ้านผมและจะชวนแกไปที่พรรคอนาคตใหม่ไปปราศรัยที่อนุเสาวรีย์สามกษัตริย์ในตอนค่ำวันที่ 8 แต่แกก็เปลี่ยนใจเพราะอยากจะลุ้นข่าวการยุบพรรค “ไทยรักษาชาติ “ และบอกกับผมว่าพรุ่งนี้แกจะไปเจอผมที่สามกษัตริย์เองแล้วค่อยมานอนที่บ้านผมหลังจากนั้น..ผมไม่อยากเซ้าซี้ก็เลยตอบตกลง...

ผมไปถึงที่งานประมาณ บ่ายสี่โมงกว่าๆ ก็เจอยายอยู่ที่นั่นแล้ว...

พอเจอหน้าผมแกก็รายงานว่า..ออกบ้านตั้งแต่เที่ยงแล้ว...มาถึงตัวเมืองเชียงใหม่ลืมกระเป๋าตังค์ก็กลับไปเอา กลับมาแล้วจะไปถอนเงินดันลืมบัตรประชาชนอีกก็ต้องกลับบ้านอีกรอบ...

แกมารถโดยสารนะครับ.นึกเอาว่าลำบากและทุลักทุเลขนาดไหน

เป็นผมนนอนอยู่บ้านไม่มาแล้วแต่นี่เพราะแกชอบและชื่นชมคุณธนาธรมากๆอยากจะมาเห็นตัวจริงสักครั้ง...ใครที่ไปที่งานก็คงจะเห็นแกนั่งอยู่แถวหน้าเลย..

ยายแกอยู่จนกระทั่งคุณธนาธรปราศรัยเสร็จ ผมก็ไปตามหาแกเพื่อที่จะพาแกกลับบ้าน แต่แกบอกว่าจะขอรอคิวถ่ายรูปและขอกอดคุณธนาธรก่อน..ผมก็เลยต้องอยู่เป็นเพื่อนรอคิว ดีว่ามีคนใจดีให้ลัดคิวเพราะชอบใจยายตั้งแต่หน้าเวทีปราศรัยแล้ว..

ในที่สุดก็ได้กอด ได้ถ่ายรูปกับคุณธนาธรสมใจ...ผมก็พาแกกลับมานอนค้างที่บ้านผม ตลอดทางที่นั่งรถกลับแกก็ขอให้ผมพริ้นรูปให้แกเพื่อที่จะเอาไปอวดลูกหลานและเพื่อนบ้าน...แล้วบอกว่าจะไปช่วยหาเสียงให้...

ก็ขอบอกว่า..คุณยายบุญรัตน์แกเป็นนักสู้เพื่อประชาธิปไตยพันเปอร์เซ็นต์...มีเวทีหรือชุมนุมเสื้อที่ไหนหากไปได้..แกไปหมด...ใครที่เคยพบเคยเจอแกจะรู้ดี...


เผด็จการจงพินาศ  ประชาธิปไตยจงเจริญ..!
นานาสาระ
ตอบกลับ
ได้รับขอบคุณจาก:

#2
เมื่อมีแขกแก้วมาเยือน...เป็น สว. เสียด้วย...มาบอกผมถึงความฝันอันสูงสุด......

Sept. 7, 2011


[url=https://www.facebook.com/notes/veerachai-kittiwanich/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-%E0%B8%AA%E0%B8%A7-%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A1%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94/216098751776878/#][/url]เมื่อมีแขกแก้วมาเยือน...เป็น สว. เสียด้วย...มาบอกผมถึงความฝันอันสูงสุด......

เมื่อสองวันก่อนมีแขกแก้วมาเยือน.....อายุก็ 83 แล้วเป็นเสื้อแดงเกินพัน...



ก่อนจะมาแกก็โทรมาก่อน(ผมให้เบอร์แกเป็นปีแล้ว)ผมก็บอกทางที่จะมาบ้านผม แกก็บอกว่าแกมาได้



เมื่อมาถึงแถวที่ผมอยู่แกไม่แน่ใจว่าหลังไหนก็ไปถามชาวบ้านแถวนั้นว่าบ้าน “อาข่า” หลังไหน



คำตอบที่ได้คือไม่มีใครรู้จัก “อาข่า” .....55555....จะไปรู้จักได้ยังไง.....คนในเน็ตเท่านั้นที่จะรู้จัก “อาข่า” คนแถวบ้านผมเขาไม่รู้หรอกแต่ในที่สุดแกก็มาถึงประตูบ้านผมได้



คนที่ผมกล่าวถึงนี้คือ “ ยายบุญรัตน์  วรรณฤทธิ์ ณ หางดง ”

 

 [Image: 300938_2166421955139_899806766_n.jpg?_nc...e=5D270CC1]                                                                                                                                        



 

ผมรู้จักยายบุญรัตน์เมื่อเดือน ก.ค. ปีที่แล้วเมื่อครั้งไปงานปราศรัยพรรคเพื่อไทยที่จตุจักรลำพูนแล้วผมก็เอาเรื่องแกมาเขียนอย่างนี้ :

 
****ไปงานปราศรัยที่ลำพูนมา....ซาบซึ้งสุดๆกับยายบุญรัตน์ ณ หางดง......
 
เป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสไปงานปราศรัยที่มีคนมากมายอย่างนี้ เพราะอยู่ต่างประเทศ
บอกตรงๆว่ามีความรู้สึกตื่นเต้นและก็ดีใจ....แดงไม่ได้เหือดหายไปไหน....หาก”ไอ้ฉุกเฉิน “ถูกยกไปผมเชื่อว่าก็จะโผล่มาเป็นดอกเห็ด
 
เดินไปเดินมาในบริเวณงานมีโอกาสได้เจอหรือนั่งใกล้ใครผมก็จะถามว่ามาจากไหน...ดูพวกเขาจริงจังเหลือเกินแบบไม่มียอมแพ้
 
เหนื่อยก็เลยมานั่งใกล้คุณยายคนหนึ่งคุยฉอดๆๆ กับเด็กหนุ่มคนหนึ่งถึงเรื่องเสื้อแดง...ผมก็เอียงหูฟัง
 
เด็กหนุ่มคนนั้นกำลังทำงานวิจัยเกี่ยวกับเสื้อแดง...เห็นยายน่าสนใจก็เลยมาขอสัมภาษณ์
หลังจากเด็กหนุ่มคนนั้นกลับไปแล้วก็ถึงตาผมบ้าง บอกตรงๆว่าผม “ซาบซึ้ง” ยายมากอยากจะรู้เรื่องของแกมากขึ้น
 
พื้นเพแกเป็นคนหางดงเชียงใหม่ อายุ82 ปีแล้วแต่ก็แข็งแรงกระฉับกระเฉงว่องไว
การศึกษาไม่สูงแต่เลี้ยงลูกเต้าได้ดิบได้ดีกันทุกคน
 
เมื่อยายแกบอกว่าไปงานชุมนุมแทบทุกแห่ง ไปอยู่ในกรุงเทพบางครั้งนานถึงสองเดือน ล่าสุดที่ราชประสงค์ 19 วัน
 
ผมถามแกว่าไปชุมนุมแต่ละครั้งเนี่ยมีใครให้เงินหรือเปล่าแกบอกไม่มี ไม่เคยได้เลย ไปโดยทุนส่วนตัว
 
ผมถามครั้งเมื่อไปกรุงเทพนานสองเดือนนั้นเสียเงินไปเท่าไหร่ แกบอกประมาณสามพันบาท ผมก็แปลงใจว่าทำไมน้อยตั้งสองเดือนก็เลยถามไปอีกว่าทำไมถึงเสียน้อยตั้งสอง เดือน แกก็บอกว่าเงินที่เสียไปไม่ได้ซื้อกินเพราะมีเต้นท์ให้กินฟรีเยอะแยะ เงินที่จ่ายไปก็เอาไปเสียค่ารถมั่ง บริจาคมั่ง
 
ชุมนุมครั้งสุดท้ายที่ราชประสงค์ 19 วัน แกใช้เงินไปประมาณสองพันบาทก็ค่ารถบ้างบริจาคบ้าง
 
ที่สุดท้ายที่แกไปอยู่คือที่วัดประทุมฯ แกบอกว่าขณะที่แกหลบอยู่ในวัดนั้น มีคนหามฝรั่งที่ถูกยิงคนหนึ่งเข้ามา แกก็ยังไปดูแลหาหยุกหายาให้ไปตามมีตามเกิดระหว่างรอรถพยาบาลมารับเอาไป พัดวีให้ฝรั่งคนนั้นอีกและนอนเฝ้า 6 ศพที่ตายทั้งคืนจนเช้าถึงจะมีนักข่าวทั้งไทยและเทศเข้ามาเต็มไปหมด
 
แล้วแกก็กลับเชียงใหม่ด้วยภาพและรอยแค้นที่ฝังลึกในหัวใจ......
 
เมื่อมีการปราศรัยที่ลำพูนแกก็เลยมา...มาแบบคนเสื้อแดงที่มาเป็นพันเป็นหมื่นเพื่อแสดงออกถึงความกดดันที่ได้รับจากรัฐบาล ***
ยายบุญรัตน์  วรรณฤทธิ์เมื่อครั้งไปชุมนุม..ได้ถ่ายรูปกับจตุพรและเสธ.แดง
[Image: 309242_2166423795185_1647401103_n.jpg?_n...e=5D287DA9]

หลังจากนั้น..จากที่ใครที่พบและรู้จักแกแล้ว..แกก็ดังขึ้นอีก..ขึ้นเวทีปราศรัยหลายครั้ง...สถานีวิทยุนปช.ต่างประเทศมาขอสัมภาษณ์...



ผมมีโอกาสได้เจอแกอีกครั้งหนึ่งเมื่อไปงานศพเผา  “น้องเจมส์” หรือ “กฤษดา กล้าหาญ” ที่ตายเพราะถูกลอบยิงที่เชียงใหม่ ผมก็ทักทายยายบุญรัตน์ไต่ถามถึงความทุกข์สุขกันตามประสา หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย



จนกระทั้งเมื่อสามวันก่อนแกโทรมาหาบอกว่าจะมาเยี่ยมผม...มาครั้งนี้แกขอให้ผมเขียนถึงแกอีกครั้งเผื่อทักษิณจะได้เห็น



แกบอกว่า “ตอนนี้ความฝันอันสูงสุดของแกคืออยากถ่ายรูปคู่กับทักษิณสักครั้ง...หากตายไปแกก็มีความสุข”



ที่ผมตื้นตันใจที่สุดคือแกเสนอช่วยค่าไฟค่าเสียเวลาผมในการเขียนให้ พร้อมๆกับเอาเงินมาวางบนโต๊ะผม หนึ่งร้อยบาท(100บาท) ผมบอกแกว่า..ไม่เอา.....ยายอย่าทำอย่างนี้.....แต่แกก็ไม่ยอมยัดเยียดให้ผมจนได้แกบอกว่าถ้าไม่รับแกก็จะไม่มาอีกเพราะเกรงใจ...ผมก็เลยจนใจ



วันที่แกมาแกซื้อซาลาเปามาฝากผมสองลูก.....แค่นี้ผมก็ซึ้งจนไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว


อ้อ...ลืมบอกไป...แกว่า “ก่อนที่จะมาเป็นเสื้อแดง แกติดการพนัน ขายที่ขายทางเล่นเสียไปไม่รู้เท่าไหร่ พอมาเป็นเสื้อแดงแกเลิกหมด...ไปชุมนุมช่วยเหลือสังคมอย่างเดียว..แกมีลูกสองคนหน้าที่การงานดีมากที่ดูแลและให้เงินแกใช้”
นานาสาระ
ตอบกลับ
ได้รับขอบคุณจาก:


Digg   Delicious   Reddit   Facebook   Twitter   StumbleUpon  


You are visitor no. :   Theme © 2014 iAndrew  
Powered by: MyBB, © 2002-2019 MyBB Group.  
ลงโฆษณากับนานาสาระ ดอทโออาร์จี เพียงเดือนละ xxx บาท สนใจติดต่อที่ info@nanasara.org